Hello February!

Witam wszystkich w lutym! Zaczynamy nowy miesiąc, już drugi roku 2017!
Długo zastanawiałam się jaki temat dziś poruszyć i szczerze pisząc ten wpis nadal się zastanawiam. Postanowiłam kolejny raz poruszyć temat tabu. Będzie to wpis dla odważnych osób, jednak proszę byś go przeczytał drogi czytelniku, może zmieni to twój punkt widzenia na takie osoby i ty będziesz właśnie tą która takiemu człowiekowi pomoże. Nie bądźmy egoistami, nie dbajmy tylko o samych siebie, ten świat to też inni ludzie. Ta przypadłość może również dotknąć osoby Ci bliskiej, pamiętaj o tym. Warto jest mieć kogoś, kto jest kiedy wszyscy inni się odwrócili.

Trudno mi będzie o tym pisać, czasem braknie słów, a w oczach pojawią się łzy... Myślę jednak że warto mówić o takich rzeczach i uświadomić ludzi ze to problemu na skalę światową. Zaczynam.

ANOREKSJA - (jadłowstręt psychiczny) charakteryzuje się intensywnym lękiem przed przybraniem na wadze połączonym z odmową prawidłowego odżywiania.

Zrozumienie anoreksji dla osoby zdrowiej, jest ciężkie no bo jak można dobrowolnie się głodzić Jednak również ciężko jest zrozumieć, ze takie zachowanie oraz inne typowe czynniki wypływające na życie osób chorych na zaburzenie odżywiania to coś więcej niż chęć bycia chudym.
Anoreksja ma w sobie więcej podłoża psychicznego niż fizycznego. Oczywiście na pierwszy rzut oko widzimy, wychudzoną sylwetkę, wystające kości, spowolnione ruchy, brak ochoty na cokolwiek. Psychika osoby chorej ma tu jednak większe znaczenie, to w niej rodzą się przyczyny które prowadzą do diet odchudzających a potem do anoreksji.

^Zaburzone postrzeganie obrazu własnego ciała – chorzy nie zdają sobie sprawy z tego, jak bardzo są wyniszczeni, nie widzą swojej chudości.

^Niezadowolenie z figury – prowadzi do obsesyjnego myślenia o jedzeniu i strachu przed przybraniem na wadze, co powoduje stosowanie diet odchudzających zwiększających ryzyko zaburzeń jedzenia.

^Przekonanie, że szczupła sylwetka jest pomocą w życiu – wiele nastolatek jest przekonanych, że ładna figura pomoże im zdobyć dobrą pracę, znaleźć chłopaka, zapewni sympatię rówieśników oraz pozycję w rodzinie.

^Negatywny stosunek do dojrzewania – dziewczęta cierpiące na anoreksję unikają kontaktu z innymi osobami, zwłaszcza z chłopcami. Zaprzeczają własnej seksualności. Często towarzyszy temu poczucie niepewności własnej atrakcyjności.

^Lęk przed “dorosłością” – część kobiet cierpiących z powodu anoreksji boi się dojrzałości fizycznej i psychicznej. W wyniku unikania jedzenia sylwetka pozostaje podobna do dziecka przed okresem pokwitania, miesiączka nie pojawia się lub zanika.

^Niska samoocena i brak wiary w siebie – osoby chore są solidne, koncentrują się na nauce, cechuje je duża potrzeba sukcesu, ale także niepewność, lęk przed niepowodzeniami, nadmierny krytycyzm wobec siebie. Takie osoby mimo tego że są zapewniane przez nas i członków rodziny ze są szczupłe, mimo iż waga pokazuje coraz mniej, one tego nie widzą. Codziennie patrząc w lustro widzą siebie jako osobę otyłą, brzydką i chcą za wszelką cenę się zmienić. Co często prowadzi do śmierci.

Szukając zdjęć do tego tematu miałam łzy w ochach, pytałam siebie "dlaczego?". W tym miejscu pragnę abyś zastanowił się zanim powiesz komuś że jest gruby, bądź brzydki. Osoby cierpiące na anoreksje by się komuś podobać, aby wyglądać idealnie płacą za to największą z możliwych cen. Tą ceną jest ich życie.

Wasza eM.

PS Mimo tego tematu pragnę w tym poście umieścić również życzenia dla ciebie H.
Ale zanim to zrobię, zacytuje twoje słowa, które idealnie chyba pasują do tego wpisu "Uważam, że dziewczyna nie musi wyglądać jak na wybiegu, żeby być ładna."

1 luty. Happy 23Bday Hazza! <3 My Angel. My little boy.

Więcej słodkiego uśmiechu. Nie zmieniaj się, pozostań sobą. Masz złote serduszko, a nawet dopasowanego do niego botki.
 Bo za to jakie naprawdę jesteś tak bardzo cię kocham Harry, a nie za Harry'ego z One Direction.

Na zawsze zakochana w jego uśmiechu, dołeczkach, głosie, oczach... po prostu we wszystkim.

Będę tutaj długo po tym, jak światła przygasną, a krzyki ucichną.Dziękuje za bycie moim wszystkim. Na zawsze Directioners. /M

Zmiany.

Witam was po długiej, bardzo długiej przerwie. Niestety los lubi płatać nam figle, pewnie każdy z was tego doświadczył. Ale do rzeczy...
Jak mówi tytuł, w moim życiu nastało sporo zmian, począwszy od koloru włosów do miejsca zamieszkania. Może od początku, osoby, które odwidziały mój blog kojarzyły mnie z średniej długości czarnych włosów, ale postanowiłam coś zmienić, zaszaleć myślę że ta zmian wyszła na lepsze. Mój obecny wygląd prezentuję się tak :)

Przeprowadzka i podjęcie pracy, było jednak jedną z największych zmian w moim życiu. Od teraz mieszkam w Poznaniu, oczywiście nie sam ale też nie z rodzicami, ale uwierzcie mi że czasami chciałby się ich mieć "pod ręką". Poznań zwany miastem doznań, był zawsze tym miejscem w którym chciałam mieszkać odkąd skończyłam chyba 15 lat. Nie dość nie jest to naprawdę piękne miasto, to teraz wszytko jest w pobliżu, baseny, siłownie, centra handlowe itp. Oczywiście jest to miasto możliwości i tutaj mogę bardziej zagłębić się w realizację mojego głównego życiowego celu. Trzymajcie kciuki!
Pewnie zapytacie, a studia? Otóż, kierunek mam wybrany ale wybieram się na niego dopiero w przyszłym roku, przerwy są dobre, zawsze można coś przemyśleć, zmienić decyzje i sprawdzić czy faktycznie studia i uczelnia którą wybraliśmy jest właśnie tą jedyną.

W moim życiu pojawiły się również inne plany, cele i marzenia. Będę do nich dążyć, mimo wszystko i wbrew wszystkiemu. Jeśli wy również posiadacie cel, marzenie proszę was, nie poddawajcie się, wykorzystujcie każdą szansę! Życie zawsze daje drugą szanse, a nazywa się ona JUTRO! Uwierzcie w sobie, tak jak ja was wierze. Stańcie przed lustrem i powiedzcie "Dam radę! Dla siebie!"

Stary Rynek w Poznaniu.

Także kochani życzę wam miłego niedzielnego wieczoru! Następny post będzie dłuższy.

Do napisania!

Kliknij i posłuchaj :)

"Cień tego świata, ciągle czeka na nas"

Panna eM